Helloooooo:) Sabahın köründe kalkmış ve yorgunluktan canı çıkmış bünyem ve uykusuzluktan açılamayan göz kapaklarım, içimdeki sebepsiz enerjiyle mücadele ediyor şu an:) Bir yanım şu saniye gidip yumoş yatağıma gömülmek isterken, bir yanım da nedense otur birşeyler yaz bloğuna dedi bu gece bana. Ben de ne yazacağımı bilmeden geldim oturdum. Aslında enerjim, sabah kontrol için gittiğim doktorun verdiği iyi haberle başladı. Bana 3 hafta kadar önce astım teşhisi konmuştu ve bugün doktorum bana bunun mevsimsel olduğunu, bugünkü solunum değerlerimin oldukça iyi olduğunu söyledi ve içime su serpti. Nitekim hayattaki en değerli, en güzel şey sağlıklı olmak. Ve ben artık beni aylardır doktordan doktora sürükleyen salak saçma hastalıkların bugün sonlandığını düşünüyor ve mutlu oluyorum bunu düşündükçe. Ve dahası sevdiceğimin gelecek hafta gelebilme ihtimali -ki çok da ümit bağlamamaya çalışsam da- bir yandan heyecan veriyor bana. Haftaya eğer rapor alabilirse, belki de perşembe cuma gibi gelebilir. Gelemese de 20 gün sonra burada olacak artık. Ve bu yaklaşık 5 ay gerçekten büyük bir psikolojik yorgunlukla geçti. Ve tek teselli eden şeyse özlediğim kişinin de beni özlediğini biliyor olmak oldu.
Yaz yaklaşıyor. Havalar ısınıyor artık. Artık o sevdiğim tişört ve ince hırka ikilisiyle çıkıyorum dışarı. Ben bu mevsimi seviyorum. Bu mevsim de beni seviyor. Her ne kadar doğum günüm itibariyle sonbahar çocuğu olsam da benim gönlümün mevsimi ilkbahar:) Gözünü sevdiğim memleketimin de zaten en çekilir zamanları da bunlar. Kışın, sanki üstüme ağır, koskoca bir battaniye örtülmüş de altında nefes almak için debeleniyormuşum gibi hissediyorum. Hele ki bu kış, sevgili yolu beklemekle geçince ve onun yokluğunda kafayı kendimle bozunca iyice bir bitmek bilmez oldu benim için. Şimdi ise aklımda planlar var, hayallerim var:) Dışarı çıkınca ciğerlerime dolan portakal çiçeği kokusu (ki aslında onlar turunç ağaçlarının kokusu) hayal gücümü genişletiyor sanırım:)
Her ne olursa olsun şanslı bir insan olduğumu düşünüyorum be beybiler...Ve şanslı bir insan olduğumun farkında olduğum zamanlarda çok daha pozitif bir insan oluyorum, negzel:)
Hayat güzel, sevdicek, aile, arkadaşlar, çiçekler, böcekler, renkler, iş güç, gemiler, kuşlar ve nefes alabilmek falan...
ŞU da şarkısı olsun bu yazımın. Sözler pek uygun değil ama baharlı falan işte:))
